Grey Flag 2018-2019. Palinpsestoa

Hasiera: Osteguna, 2018(e)ko Irailaren 20a

Amaiera: Igandea, 2019(e)ko Uztailaren 28a

Artearen Historiako maisulanetara hurbiltzea proposatzen du Artiumek artearen eta komikien hizkuntzatik abiatuta.

Esparru bateko eta besteko egileen proposamenak txandakatuko dira ibilbide honetan zehar, elkarrekin biziz, besterenaz jabetzearen teknikaren bidez. Elkarrizketa mota horrek, berez, zalantzan jarri, baloratu, aztertu edo kritikatu egiten du jasotako kultur ondarea. Eztabaidak inguratu izan du beti jarduteko modu hori, ez baitator bat gure jakintza kolektiboaren sistemarekin —egilearen ikuspegi erromantikoa, norbanakoaren jenioa, jabetza, artea balioztatzeko sistema, erakundea edota ustiapen ekonomikoa bera—, eta historiarekiko elkarrizketa ireki bat proposatzen du ordainez, irudi horiek semantikoki birsortzeko. Jardun horrek badu zerikusirik botere-modu errotuei aurre egiteko bektoreak eskaintzearekin.

Komisarioak: Iñaki Larrimbe eta Enrique Martínez Goikoetxea

Ana Román. Ebak bekatuaren soinua sentitzen du

Alberto Durero-ren Adam und Eva-ren berrirakurketa

1507an margotu zituen Alberto Durero-k bere bi artelan ezagunenak, gaur egun Pradoko Museoan biak. Ebaren eta Adamen erretratuak edertasunaren, giza proportzio beteginen azterketa formal eta antropologikoa ziren. «Adam eta Eba»-ren gaia, inongo asmo erlijiosotik urrun, gizon-emakumeen gorputz biluziak margotu ahal izateko baliabide bat ziren eta, sagarraren bidez, ezagutzaren eta zientziaren aldarrikapena. Dureroren lanaren xede hori ez dago oso urruti Ana Román-ek Eva siente el sonido del pecado (2018) lanean erakutsi dituen asmoetatik, non espresuki aipatzen baitu bere aurrekoa. Bilbotar egileak gizajendeak behar edo nahi izan duen hura adierazteko eta kudeatzeko erabili du mekanika. Eba makina emakumearen jatorri eta aldarrikapen gisa agertzen da, energiaz eta ahalmenez betetako elementu bat eta, aldi berean, Eduardo López-ek pieza honi buruzko testuan dioen bezala, Errenazimentuko artista alemanaren hutsegite nabarmen bat zuzenduz zilborra ezabatu zaio behin betiko.

Ana Román (Bilbo, 1962), Arte Ederretan lizentziaduna da Euskal Herriko Unibertsitatean. Kasselgo (Alemania) Ghk Unibertsitatean osatu zuen bere prestakuntza. Erakusketa ugari egin ditu jada eta lan artistikoaz gainera lantegi pedagogiko ugari egin ditu bere hiriko museo askotan. Haren proiektuen artean gogora ekartzekoak dira Iron Flowers (2015), Little Box (2013), I am a machine (2011) eta Sweet machine (2007), izenburuetan nabaria dela haren iruditeria. Haren makinetan abangoardien oroimena aurkituko dugu, Balla eta Depero esate baterako, Bauhaus-en eta konstruktibismoaren ikerketa formalak, Duchamp-en eta Picabiaren beraren presentzia; errealitatea ezagutu, zalantzan jarri, hari buruz gogoeta edo «barre» egiteko artelanak dira.

 

Edu López. Urik gabeko iturria

Marcel Duchamp-en Fountain lanaren berrirakurketa

Grey Flag Edu Lopez

 

Laura Pérez Vernetti. La caballera de la mano en el pecho

El Greco-ren El caballero de la mano en el pecho margolanaren berrirakurketa

Grey Flag Laura Perez VernettiHori da agian espainiar kulturan eta artean arrasto handiena utzi duen Grecoa-ren margolana. 1518an egindako artelan bat da, halako misterio batez inguratua: ez dakigu erretratuan agertzen den gizona nor den. Baina, agian horregatixe —bere jarrera, janzkera eta aurpegieragatik— irudikatzen du XVI. mendeko zaldunaren espiritu duina. Laura Pérez Vernetti-k egungo ikuspegi feminista batetik berrinterpretatu du margolan hura: erretratuko pertsonak erdi biluzik dagoen deabruzko emakume baten itxura hartu du.

Laura Pérez Vernetti (Bartzelona, 1958) azken hogeita hamar urteetako espainiar komikietako egile garrantzitsuenetako bat da adituen esanetan. Aitzindari izan zen bere hasieran, El Víbora aldizkari mitikoan argitaratuz, emakume komikigileen presentzia oso urria zen garai batean. 2018an Bartzelonako 36. Salón del Cómic delakoaren sari nagusia irabazi zuen bere lanarengatik. Vernetti-k feminista eta humanista aitortzen du bere burua. Haren istorio kritiko eta poetikoek pasioz betetako esperientzia sentsualak aldarrikatzen dituzte. Laurak artearen historiako eredu klasikoetara garamatzan marrazki-estilo bat darabil. Haren kontatzeko eraren adierazkortasunarekin kontraste egiten duen estilo bat da, irudi sentsorial eta onirikoen erabileraren bidez garatzen dena. Ediciones La Cúpula argitaletxeak plazaratu zituen Laura Vernettiren lehen liburuak: El Toro Blanco (1989) eta La Trampa (1990). Espainian Ediciones De Ponent ospetsuak argitaratu ditu haren lan gehienak: Las habitaciones desmanteladas (1999), Mil y una noches (2002), 11 M, once miradas (2005), Amores locos (2005), De ellas (2006), Guadalajara será la tumba del fascismo (2007) eta El brillo del gato negro (2008). Atzerriko argitaletxeetan ere kaleratu ditu zenbait lan: Éditions Amok-ekin (Frantzian: Nous sommes les maures, 1998), Grrrzetic Editrice-rekin (Italian: Le mille e una notte, 2007) eta Assirio y Alvin-ekin (Portugalen). Idazle ezagunekin izan ditu lankidetzak, esate baterako Carlos Sampayo-rekin, J.M. Lo Duca-rekin, Felipe Hernández Cava-rekin eta Antonio Altarriba-rekin.

 

Mauro Entrialgo. Sugetxoa

Joaquín Sorollaren El Balandrito-ren interpretazioa

Grey Flag Mauro Entrialgo La SerpientitaMauro Entrialgo Vitoria-Gasteizen jaio zen, 1965ean. Badira bi hamarkada El Jueves-en lan egiten duela, eta TMEO aldizkariaren kide-sortzaileetako bat da. Berrogeita hamar komiki-liburu baino gehiago argitaratu ditu, dozena erdi bat disko grabatu du, lau antzerki-lan estreinatu ditu eta film komertzial bat idatzi du. Muralak ere margotzen ditu, etxeko bideo-arteko piezak editatzen ditu eta urteak daramatza umore-diskurtsoaren eraikuntzari buruzko teoria-proposamen bat lantzen. Hala dio haren bisita-txartelak: «besteak beste, marrazkilaria».

Sugetxoa-n, Mauro Entrialgok Joaquín Sorolla-ren El Balandrito (1909) lana berrinterpretatu eta eguneratu du divertimento grafiko pop baten tankeran. Sorollaren margolan ezagunenetako bat da hori, eta haren lanaren adibide bikaina, non sentipenak baitira protagonista. Mauro Sorollaren naturalismotik urruntzen da haren antipodetan kokatuz. Hala, irudikatutako haurraren pentsaera magikoa islatzen du.

This site uses cookies and similar technologies.

If you not change browser settings, you agree to it. Learn more

I understand